უ მძიმეს დროთა საოცარი ტანჯვის დღე დადგა,
წ აღმა-უკუღმა დატრიალდა სამშობლოს ბედი,
მ იმოიფანტა მსოფლიოში ქართველი ხალხი,
ი მედს არ ვკარგავთ გადმოგვხედავს მაღლიდან ღმერთი.
დ გას უკვდავ მყოფი ტოტგაშლილი დიდი ბერმუხა,
ე რთიან ძალით გარს ფოთლები შემოფანტია,
ს ამშობლოს გარეთ გაქცეულა ქართველი ერი,
ი ფანტებიან, გარშემო კი მტერი გვარტყია.
დ ათრგუნულები სევდა-ფიქრში ჩაძირულები,
ა ხალგაზრდობა უღიმღამო სახით დადიან,
უ ნეტარესო, ღვაწლ მოსილო ჩვენი ერისთვის,
ნ ატანჯი ხალხი, გადარჩენის მიზნიდ გარბიან.
ე რის მლოცველო, რიჟრაჟიდან ლოცვით აღამებ,
ტ აძრებში თქვენგან კურთხეული სანთლები ელავს,
ა ღასრულებდე ერის მამავ, ლოცვა-კურთხევას,
რ ადგანაც მტერი ძალადობით უკვე ბევრს ბედავს.
ე მუქრებიან ჩვენს მიწა-წყალს, დააქუცმაცონ,
ს ისხლის ნაკადით შეგვიღებეს ზღვა და ხმელეთი,
ი წევენ მტრები ნაკუწებად ქცეულ მიწისკენ,
ს აქართველო დუმს, მოსეულ მტერს ვეღარ ვერევით.
რ ადგან მძვინვარე ქარიშხალი გვიბერავს ირგვლივ,
უ რთულეს ტალღებს ცაში ისვრის ზღვის მძვინვარება,
ლ ამის წალეკონ ქართველები შემოსეულმან,
ი ლოცეთ, უფალს შეევედრეთ გარს წმინდანებმა.
ა უტანელი ტკივილები არ გვიშუშდება,
დ ღევანდელობა აღელვებულ გავს ოკეანეს,
ს აზღვრები უკვე გადმოლახეს, შემოგვიცვივდნენ,
ა ღსდგნენ ქართველნნი, კუთვნილება რომ ოდეს აღსდგეს.
ქ რის ქარიშხალი, წალეკვის პირს დგას საქართველო,
ა ღელვებული, განწირული ქართველი ღელავს,
რ თულ გადასალახ მძვინვარებას ვუცქერით თვალით,
თ ავგანწირულთა გაბრძოლების ჟამი დგება.
ვ ილოცოთ, დედასაქართველოს გადასარჩენად,
ე რთიან ძლევით წინ აღვუდგეთ მტრის შემოტევას,
ლ აშქარი შევკრათ, ერთიანად გავერთიანდეთ,
ო და-სახლებში არ ვაცალოთ მტერს შემოოსევა,
ს ალოცავი ხარ ღირსეული, ერის მამა ხარ.
კ უთხეულ ჰყავი საქართვლო ღვთის კურთხეული,
ა ხალგაზრდობას ღვთის წყალობით ჰქონდეთ სიმშვიდე,
თ ავისი მიწა რომ დაიცვან ოთხკუთხეული,
ო ჯახებს ქონდეთ წყალობა და სულის სიმშვიდე.
ლ ახვარი ჩავცეთ ჩვენი ერის მტერსა და დუშმას,
ი ხელმძღვანელოს ერში რჩეულ მეფეთა-მეფეს,
კ აცობრიობას რომ გაუძღვეს შევთხოვოთ უფალს,
ო და-სახლეში ბუხრის ბოლი ამოდიოდეს.
ს ამშობლოსათვის აღიზარდონ ერთგული შვილნი,
პ აპის ანდერძი შეასრულონ, ნერგი აყვავდეს,
ა რ მსურს დაგვილპეს მიწას მდგომი ფესვი და ძირი,
ტ აძარში მშვიდად დადიოდნენ ქრისტიანები.
რ ისხვა და მტრობა აღარ იყოს განდევნილიყოს,
ი ლოცონ კეთილ სურვილებით უფლის კარებთან,
ა მრავლოს ღმერთმა, ბევრი ბავშვი გაჩენილიყოს,
რ ადგან უფალი გარდმოსახავს მრავალ წყალობას.
ქ რისტე, უფლის ძე აღასრულებს მადლიერებას,
ი სახვის მისგან ღმერთობრივი გამოცხადება
დ ა გასაჭირში ღვთის სახება სახიერდება,
ა ხალ შობილში სიბრძნეს ჭკუას უფალი ბადებს.
მ რავალ ფეროვან გასაჭირში მუდამ გვიფარავს,
ც იდან-ხმელეთზე სიძლიერეს უფალი გვაძლევს,
ხ ალხში გულუხვად გაურკვეველ ბილიკს გვიკაფავს,
ე რთიანობით ვიმოსებით ღვთის მადლისაგან.
თ ან ვქმნით განცდის დროს სულში ჩვენში ძალმოსილებას,
ა მონათდება ღვთის წყალობა და შემწეობა,
თ ვით ღმერთი მოგვცემს ძალისხმევით გამოცდილებას,
ბ არბაროსთაგან უსასტიკეს ტანჯვას გაუძლეს,
ი წამეს მაგრამ, არ გაყიდეს რჯული და წესი.
ლ ოცვით შეხედეს ცაში უფალს, ჩუმად შეთხოვეს,
ი სმოდა მწარე შეძახება ხალხს ყრიდნენ ცეცხლში,
ს ისატიკით და საშინელი ცხელი შანთებით,
ი დაგებოდა დედოფალის წმიდა სხეული.
ს აისტორიო მატიანემ შემოგვინახა,
მ არად უკვდავი და გმირული სულით რჩეულნი,
თ აყვანის ცემით ვიხსენიებთ გარდასულ სულთა,
ა ღწევს ჩვენამდე სამშობლოში მათი ღირსება.
ვ ალ მოხდილები რომ ამაღლდნენ ცაში უფალთან,
ა ლბათ ამ მადლის დაფასება ზეცად მისწვდებათ,
რ ადგან გაუძლეს და სიკვდილსაც ღიმილით შეხვდნენ ,
ე რთი კვნესაც კი არ აღმოხვდათ წამების წუთში.
პ აპათ-პაპების შეწირული დაღვრილი სისხლი,
ი ღვენთებოდა ქართულ მიწის სიწმინდის გულში,
ს ჯეროდათ, სწამდათ ქრისტიანულ სარწმუნოების,
კ აცურ სინდისით შეეწირნენ თავი გასწირეს,
ო დიდგან რწმენით ქართულ მიწას მარად იცავდნენ
პ ოვებდნენ ადგილს უფლის კართან ღვთისგან განდიდნენ,
ო ქროცურვებულ ისტორიამ ბევრი შემოსა,
ს აუბედუროდ უამრავი უკვალოდ გაქრა,
ი ბრძოდნენ დედასამშობლოსთვის დაუზოგავად.
დ ადუმდნენ... მაგრამ მათი სული ზეცაში აღსდგა,
ა მას ხედავდნენ ბრძენი ხალხი ბრნული გონებით,
ბ ევრი დავკარგეთ მარადიულ გაზას ეზიარნენ,
ი ბადებიან სამშობლოსთვის ერთგული ხალხი.
ჭ ირვარამის დროს ქართველები არ შეიბრალეს,
ვ არსკვლავებივით ანათებენ მათი სულები,
ი ბრწყინვალებენ მაგალითით ავღზრდით ჩვენს შვილებს,
ნ აომარ მიწას შეეწირნენ ახალგაზრდობა,
თ აობებს მარად დავახსომებთ სამშობლოს გმირებს.
ი ბადებიან უფლის ლოცვით დაუვიწყარნი,
ს ადარაჯოზე გმირად მდგომნი ერის ერთგულნი,
ა ბრიალებულ სანთლებივით მარად ბრწყინვალე
დ ა მომავალი თაობების დიდი მეგზურნი.
ა დგილ-მამული ქართველებმა უნდა დავიცვათ,
ც ხოვრება შვილთა-მომავლისთვის უკვდავ სამყოფად,
ხ სოვნა მივაგოთ მოვიგონოთ მარადიულად,
უ კვდავ ფესვებზე მუხის ყლორტი ისევ ამოვა.
მ იწა ქართული შემართებით უნდა დავიცვათ,
ა ნდერძი პაპის ნორჩ თაობებს გადაეცემათ,
ფ არისეველი მოღალატე ვერ მოგვერევა,
ხ ალხთა მოდგმის შტო არასოდეს გადაშენდება.
ა ღიზრდებიან მეომრები ძლიერი სულის,
ზ არს დასცემს მტრის ჯოგს მათი ძალა და ენერგია,
ე რი აღსდგება, ერის მამავ, ერის მლოცველო,
თ ავის მიწისთვის ერის ხალხი ჩაერევიან.
ი ბრწყინებს მარად სამართალი უფლის წყალობით,
ს ალოცავები ხალხის ხმობის ზარს შემოკრავენ,
მ ემკვიდრეები საქართველოს ერის შვილები,
ი ბრწყინებს მარად ზე უფალი კარს შემოაღებს.
ტ აძრებში მარად იკიაფებს წმიდა სანთლები,
რ ოცა სამშობლოს გასაჭირი გაიდევნება,
ო მი და ბრძოლა არ იქნება მტერთა ხროვასთან,
პ ასუხს აგებენ არ იქნება მათი ხსენება.
ო ჯახებს მისცემს ზე უფალი მადლს და დიდებას,
ლ ოცვას მიაგებს ჩვილთა შობას და გამრავლებას,
ი გალობებენ სირინოზთა საგალობელ ხმით,
ტ აძარში მრევლნი წმიდა რწმენით განლაგდება.
ს აქართველოდან გაფანტული შვილებიც მოვლენ,
ი ლოცეთ ქართველ ერისათვის უნეტარესო,
ლ აჟვარდი დილა გაუთენდეთ ქართველთა მოდგმას,
ი მრავლონ ჩვენსა მიწა-წყალზე წმინდა მამებო.
ა ღავლენთ ლოცვას, ეს ზეცაში უფალს მისწვდება,
მ არადიული მამა ღმერთი მადლს გადმოგვაფენს,
ე რის სიმშვიდე იარსებებს დედამიწაზე,
ო ცნების დღეა სიდიადით ავანთებთ სნთლებს.
რ წმენა უფლის და უწმინდესის უნეტარესის,
ე რთიან ძალის სიძლიერეს მოგვმადლებს ღმერთი,
ს ამშობლო მიწის დასაცავად ავღსდგებით მუდამ,
- რადგან ამ ქვეყნად ერის მამავ, მოვედით რწმენით.

უღრმესი პატივისცემით:
იროდი ასანაშვილი