ან რაღა დამრჩა,
ზურგჩანთაში მიწა და წყალი,
შენ აღარ მყავხარ,
ფაიანსი რა სათქმელია!
უდაბნოებში მისილული დამაქვს თვალები,
ოაზისებში არასოდეს შემისვენია.
მოვდივარ ისევ -"მტკივან სახლთან",
სადაც ბეღურებს
დავუყრი ჩემი  ჩამსხვრეული მზერის ნამცეცებს,
სხვა რა ვუშველო?
ბუდე აღარც მე გამაჩნია,
ფარატინა ლექსში ვათენებ.