ძილში ვხედავ ყვითელ ცეცხლს
და სიზმარში ვხროტინებ,
მოთმინებით ვიმეცნებ
დილის სიბრძნის მოტივზე,
მაგრამ დილაც სხვა არის,
ის ხალისი არ ახლავს:
ან წევით ხარ გამხდარი,
ან ბახუსზე - სვამ ახალს.

ეხ, სულ ასე, სულ ასე,
დღის განრიგს ბედს ვუთავსებთ.

დუქნის მწვანე ბოცები -
თეთრი ხელსახოცებით,
სამოთხეა ღარიბთა
და მასხრების ნაირთა, -
გალიად რომ მერგო...
ტაძრად კი, მყრალ უკუნეთს,
აკმევენ და ღმერთო,
რასაც კი, მანდ ვუყურებ,
სულ სხვა არის, ერთობ...

ეხ, სულ ასე, სულ ასე,
დღის განრიგს ბედს ვუთავსებთ.

მე - ვით მთაზე მთამსვლელი,
ყველა შედეგს ვმადლობ.
თხმელა, მთაზე დგას ხმელი,
ბალის ხე კი, დაბლა.
ფერდზე ვნახო ხავსი გინდ -
გამახარებს მაგრად.
სხვაც რამ, გარდა ამ მინდვრის...
ასე კი, არ ვარგა!

ეხ, სულ ასე, სულ ასე,
დღის განრიგს ბედს ვუთავსებთ.

ვიყავ პირზე - მაშინ მე:
უღმრთოდ, მნათის გარეშე!
ია - ვახლდი გაშლილ ველს -
შორ გზაზე მოთარეშე.
გზი პირას - ტყე უღრანი, -
სამოსახლო ალქაჯთა
მიმზადებდა, სულდაღლილს,
ეშაფოტი - სამართალს.

სადღაც, ცხენნი, მათრახქვეშ,
სხვის ნებაზე ხტიან.
თუმც, არც გზას აქვს სადავე,
ბოლოს კი, არს გვიან.
ტაძარი, არც დუქანი -
არცერთია წმინდა!
არა, ძმებო, სულ სხვა გზის!
ყველას გავლა გვინდა...

ეხ, სულ ასე, სულ ასე,
დღის განრიგს ბედს ვუთავსებთ.



В сон мне желтые огни
И хриплю во сне я
Повремени, повремени
Утро мудренее
Но, и утром все не так
Нет того веселья
Или куришь на тощак,
Или пьешь с похмелья

Эх, раз, да еще раз
да еще много-много много раз.

В кабаках зеленый штоф
И белые салфетки
Рай для нищих и шутов
Мне ж как птице в клетке
В церкви смрад и полумрак
Дьяки курят ладан,
Нет, и в церкви все не так
Все не так как надо

Эх, раз, да еще раз
да еще много-много много раз.

Я — на гору впопыхах,
Чтоб чего не вышло.
А на горе стоит ольха,
А под горою — вишня.
Хоть бы склон увить плющом —
Мне б и то отрада.
Эх! Хоть бы что-нибудь ещё...
Всё не так, как надо!

Эх, раз, да еще раз
да еще много-много много раз.

Я тогда — по полю вдоль реки:
Света — тьма, нет Бога!
А в чистом поле — васильки,
И дальняя дорога.
Вдоль дороги — лес густой
С бабами-ягами,
А в конце дороги той —
Плаха с топорами.

Где-то кони пляшут в такт,
Нехотя и плавно.
Вдоль... вдоль дороги всё не так,
А в конце — подавно.
И ни церковь, и ни кабак —
Ничего не свято!
Нет, ребята, всё не так!
Всё не так, ребята...

Эх, раз, да еще раз
да еще много-много много раз.