უდროობის ორდენის კავალერი
ხორცი ანუ სხეული, სულის მყიფე ჯავშანი,
დროებითი სადგომი და ჭრელ-ჭრულა კენჭია,
ხან სიზიფეს ლოდია.
დღის ამბავი არ იცი, ვერ იხსენებ შარშანდელ
ზამთრის პერიპეტიებს, რაგინდ ბევრი იმანჭო,
ყოვლად უპაროდიო
არის ყველა ეპოქა, შენ კი დრო არ გეყოფა
დასაწერად ცხოვრების, თუმც კი ბევრი ეცადე,
ღამეები მოწმობენ...
გსურს, რომ იმოლაღურო საპირწონედ ოფოფის,
მგლისფერ ძაღლებს უხტოდე გაუგონარ კვიცადვე,
მერე, როგორც ობობა,
მარტოობას მიქსოვდე ყველა დროის წინაშე,
უდროობის კავალერს...