შექსპირის ხარ შენ პიესის გმირთა გმირი,
დავაოსე შენს ყურებით ფიქრთა ფირი,
შოთა-რუსთველ ტყაოსანის სატრფოს გიგავს
მაგ თვალები, შესაყვარად გამოთლილი!
სადიაკვნედ გაწყობილი შენ გიმზერი,
თუ გინდ ამ წამს დაიპყარი გული ჩემი,
თუ გსურს მოსპე სილაჟვარდე და შეუთხზე
ჩემს ოცნებებს სისადავე ნაცრისფერი!
სული ჩემი ჯურღმულქვეშეთს დაამონე,
სუნთქვა ჩემი ვარდ-ყვავილებს დააშორე,
მზერა ჩემი მზეს მიანდე, ცეცხლისმფრქვეველს,
მხოლოდ ბაგე, მაგ შენს ბაგეს აამბორე...