ჩ აფიქრებულხარ,მდუმარე გულით,
რ ად მოგდგომია თვალზე ცრემლები,
დ ედათა შორის ერის დედა ხარ,
ი რგვლივ სულ ყველას თავზე ევლები.
ლ აღად გაშალე ფოლადის მხრები,
ო ბოლ-ეული გულს ჩაიხუტე,
ა რ მიატოვო გასაჭირის დროს,
მ ღელვარე ზღვასთან თუ ჩაიმუხლეს.
ე ლვა-ქუხილი ბევრჯერ დაგვატყდა,
რ ამდენჯერ ძლევით გაგიტანია,
ი დგნენ მრავალნი მოღალატნენი,
კ ლდეკარად მდგომარს დაგიძალნია.
ი ს ციდან გიცქერს,ციდან გმფარველობს,
ს აუკუნეებს გაუქროლე,
ე რის დიდებას შენატრის გული,
პ აპის ანდერძი შვილთ დაუტოვე,
ი ცვლება დრო და შენ არ იცვლები,
ს ამშობლოვ ჩემო წაუქცეველო,
კ ურთხეული ხარ უფლისგან მარად,
ო მში მრავალჯერ დაუძლეველო!
პ ირდაღვრემილი არ მსურს გიხილო,
ო კეანის მძლავრ ტალღებს ებმები,
ს აღმთო ხატებავ,შეუდარელო,
ი სტორიაში ჩაეწერები...
ს ანაქებო ხარ,შეუდარელო,
ა მაგიანი,დიდ გულიანი,
ბ ერმუხად მდგარი ულამაზესი,
ა დამიანთან გულუხვიანი.
ი სმის სახელი საქართველოსი,
ნ ეტართა დედავ, დედათა შორის,
წ ელგამართული დგახარ ამაყად,
კ არგაღებული ხვდები ვინც მოდის!
ი ხილავს ბევრი შენს სილამაზეს,
რ ჩეულთა შორის,რჩეულად დგახარ,
ვ ერ წაგაქცევენ ,,მუმლი მუხასა“
ე რი დაიცავს შენს წმინდა საზღვარს.
ლ ომთა რჩეულო ბოკვრების დედავ,
ი ბრწყინე მარად ჩაუქრობელო!
- ბევრ გადახვეწილ შვილს ელოდები,
ჩამოვლენ შენთან დაუმხობელო!
წიგნიდან „ღვთის ნათელი გზით“
ავტორი: "უბრალოდ მიწიერი"
2015წელი