| ავტორი: ანდრეა_
ჟანრი: პოეზია
28 მაისი, 2015 |
დედა,
ცხოვრება ხმელი პურივით
მამტვრევს და ძირს მყრის,როგორც ნამცეცებს,
დედა,
ბედს ვჩივი,
ხან ღმერთს ვუყვირი,
როცა არ მწყალობს ბედი არც ერთხელ...
ყველა გზა თითქოს უკვე მოჭრილი
მაქვს
და სიცოცხლეს ვეღარ ვენდობი,
რადგან ობოლი ბავშვის ქოხივით,
მენგრევა სული მე უღმერთობით...
ვალაგებ ჩემ თავს ცივი თაროდან,
რომელსაც სისხლად ვერ შემოვაშრი...
და მე ჰო
მიყვარს,მაგრამ რატომღაც,
ვდებ ამ სიყვარულს სხვის ჩემოდანში...
და მინდა გზებზე,რომ ასკინკილით
გადავირბინო ისევ ბავშვივით,
რადგან ახლოს მყავს ახლა სიკვდილი,
ჰოდა ნუ მიცავ
დედა, გამიშვი...
დედა,
ცხოვრება ხმელი პურივით
მამტვრევს და ძირს მყრის,როგორც ნამცეცებს,
დედა,
ბედს ვჩივი,
ხან ღმერთს ვუყვირი,
როცა არ მწყალობს ბედი არც ერთხელ...
| კომენტარები |
ილუსტრაციები |
რეცენზიები |
|
8. მადლობა თეა დიდი მადლობა თეა დიდი
7.
გულწრფელია, ემოციური, პოეტურიც... მომეწონა იმ დღესვე და მომაბრუნა ახლა. :)
გულწრფელია, ემოციური, პოეტურიც... მომეწონა იმ დღესვე და მომაბრუნა ახლა. :)
6. დედა,
ცხოვრება ხმელი პურივით
მამტვრევს და ძირს მყრის,როგორც ნამცეცებს.
აღარ დაუყვირო ღმერთს. :)
რატომღაც ვფიქრობ რომ ღმერთი და ბედისწერა აბსოლიტურად უნდა გავმიჯნოთ ერთმანეთისგან. შეიძლება ვცდები, შეიძლება არა.
მომეწონა ++ დედა,
ცხოვრება ხმელი პურივით
მამტვრევს და ძირს მყრის,როგორც ნამცეცებს.
აღარ დაუყვირო ღმერთს. :)
რატომღაც ვფიქრობ რომ ღმერთი და ბედისწერა აბსოლიტურად უნდა გავმიჯნოთ ერთმანეთისგან. შეიძლება ვცდები, შეიძლება არა.
მომეწონა ++
4. კაგრია.მომეწონა გადმოცემა და განცდაც მოიტანა ტავის შესაფერისი. თავიდან ბოლომდე კარგი ლექსია და დავპლიუსდი. ++ კაგრია.მომეწონა გადმოცემა და განცდაც მოიტანა ტავის შესაფერისი. თავიდან ბოლომდე კარგი ლექსია და დავპლიუსდი. ++
3. ვააა, ძალიან მაგარია :))
არ ვიცი, ჩემი ბოლო პერიოდის ბრალია თუ ლექსის, მაგრამ ზღვა ეოცია მოიტანა და უკანასკნელ ხანებში, ჭეშმარიტად დიდი ესთეტიკური სიამოვნება მომანიჭა. მადლობა ავტორს და ბევრი სიკეთე. ვააა, ძალიან მაგარია :))
არ ვიცი, ჩემი ბოლო პერიოდის ბრალია თუ ლექსის, მაგრამ ზღვა ეოცია მოიტანა და უკანასკნელ ხანებში, ჭეშმარიტად დიდი ესთეტიკური სიამოვნება მომანიჭა. მადლობა ავტორს და ბევრი სიკეთე.
2. "რადგან ობოლი ბავშვის ქოხივით,
მენგრევა სული მე უღმერთობით..."__ ეს.
"ხან ღმერთს ვუყვირი,"__ ეს ვერ. "რადგან ობოლი ბავშვის ქოხივით,
მენგრევა სული მე უღმერთობით..."__ ეს.
"ხან ღმერთს ვუყვირი,"__ ეს ვერ.
1. ვალაგებ ჩემ თავს ცივი თაროდან,
რომელსაც სისხლად ვერ შემოვაშრი...
და მე ჰო
მიყვარს,მაგრამ რატომღაც,
ვდებ ამ სიყვარულს სხვის ჩემოდანში...
უბრალოდ + ვალაგებ ჩემ თავს ცივი თაროდან,
რომელსაც სისხლად ვერ შემოვაშრი...
და მე ჰო
მიყვარს,მაგრამ რატომღაც,
ვდებ ამ სიყვარულს სხვის ჩემოდანში...
უბრალოდ +
|
|
| მონაცემები არ არის |
|
|
