ჩემათან უკვე სიცივეა გულში.
სული მხოლოდ შენზე ფიქრით თბება.
და ამ ფიქრებს ოცნებებს ვერ ვუშლი,
ჰოდა, მიტომ მომერია სევდა.
              რეალობას ვერ ვუსწორებ თვალებს,
              ვერ ვიჯერებ, რომ წახვედი "მუდამ",
              სადღა ვნახავ, შენს ჩაკრასკულ ღაწვებს,
              ვშიშობ, ვეღარ შემოგხედავ მდუმრად.
ვინატრებდი,წუთით მყავდე გვერდით
და ეს წუთი უსასრულო იყოს,
დავტკბებოდი შენი სახის ცქერით
კედლის ფრესკას ვუყურებდე თითქოს
              მახსენდება ის დღები როცა,
              ბედნიერი გიმშვენებდი გვერდს
              მახსენდება, მე ის ღამე, რო ცა,
                მთაწმინდიდან გინათებდა ხედს.
მაშინ ჩვენ ღმერთს ვავედრებდით თბილისს,
ნელი სიო გიმშვენებდა ღიმილს,
ჯინსებს ისევ ჩაისვავენ ივლისს,
შენზე წერას სურნელი აქვს ღვინის
                დაგავიწყებს აზრებს, ფიქრებს, გეგმებს,
                ოცნებებში სამუდამოდ აგრევს,
                ლოთი ვარ და შენზე წერა ვერ მვნებს
                შენზე სიტყვებს მივანიჭებ ლექსებს.