Теймураз Табатадзе

Нет, не вращается Земля

                      Нет, не вращается Земля,
                          или протест человечеству...
   
                       
Нет, не вращается Земля! Дружище Джордано!                                       
С муравейниками, деревнями, городами...                             
Этой глупостью не утешить меня умилённого.-                         
Мне не назвать учения другими словами.
                               
Смерть тогда не будет во времени бесконечна,                         
Жизнь по кругу пройдя, я рождаюсь с воплями,                     
Мнимой слезы не стоит ронять за кусочек хлеба,                     
Молясь не встану к солнцу с протянутыми руками.
                 
Мне не нужно будет!.. Моего не слышишь слова?!
От вертящей Земли мутит, голова кругами,
Увы, превосходной, такая жизнь не зовётся,
Жизнь, которая требует себя усмирять ласками.

Сдаётся мне, не вращается Земля любовью!.. 
Джордано, нас, разминувшихся в астральном мире,
Не присмирить. Как Ты, за идею жизнь отдаю,               
Люди, подобно Бруно, жгите меня на костре!

Переведён с грузинского языка 29.05.2015


არ ბრუნავს დედამიწა ანუ პროტესტი კაცობრიობას

      არ ბრუნავს დედამიწა
                       
არა, არ ბრუნავს დედამიწა! - ჩემო ჯორდანო!
ჭიანჭველების ბუდეებით, სოფელ-ქალაქით ...
ამ სისულელით ნუთუ გინდა გული მომფხანო,
(სხვა შესაფერი ამ სწავლებას მე ვერ დავარქვი).
მარადიული არ იქნება მაშინ სიკვდილი,
წრეზე იბრუნებს სიცოცხლე და ვიშვები ისევ,
არ დამჭირდება ლუკმისათვის ყალბი ქვითინი,
ხელის გაწვდენა ლოცვებისთვის ბუტბუტით მზისკენ.
არ დამჭირდება! ... შენ ეს სიტყვა ნუთუ არ გესმის?!
მე დედამიწის წრეზე ბრუნვით გული მერევა,
ასეთ სიცოცხლეს მშვენიერი იცი, არ ეთქმის,
ყოველდღიურად რომ სჭირდება ნაზი ფერება.
არ ბრუნავს მიწა სიყვარულით! ... მე ვამბობ ასე,
ჩემო ჯორდანო! ჩვენ ერთმანეთს ასტრალში ავცდით,
მეც ვთმობ სიცოცხლეს იდეისთვის, როგორც შენ დათმე,
კაცობრიობავ! ბრუნოსავით კოცონზე დამწვი!

14 მარტი, 2014



Александр Мишелашвили

Где мой конец

Где мой конец?! Куда несётся мой резвый мерин?!
Наверняка, по пути пройду по цветам, истоптав. Кто мне судья?!
Всего лишь на день, бездушное очеловечить попрошу я у Бога,
Причастившись, чтобы проповедью камней смогли пропитаться.
Знаю, я глух, да и мироздание с давних пор, видать, глуховато на ухо,
Если мне людей понять нелегко, как же мне воспринять благоухание цветов?!
У жертвенника, среди умилостививших Всевышнего отсечёнными бычьими головами,
Пред святынями молитве моей неужто не прислушается Бог,
И во мне не признает смиренно кающегося молящего?!
Где мой конец?! Куда несётся мой резвый мерин?!
Всё равно не понять, сколько бы я по цветам не ходил;
Вот преставлюсь, потом приходи, приходи, ветерок,
Чтобы о боли причинённой и не прочувствованной мной, болея, смог рассказать...

Переведён с грузинского языка  30.04.2015


***
სად დავსრულდები?! საით მიჰქრის ჩემი იაბო?!
ვინ განმიკითხავს?! ყვავილები გადავთელო, გადავიარო.
იქნებ უფალო, უსულონი სულ ერთი დღით აახმიანო,
იქნებ ერთი დღით ქვათა ღაღადს, ჩვენც გვაზიარო.

თორემ ყრუ ვარ და ყრუა სამყარო,
კაცის არ მესმის, ყვავილისას რას ვეზიარო?!
ხატობას დაკლულ ხარის თვალებით,
იქნებ მლოცველად არც მაღიარო.

სად დავსრულდები?! საით მიჰქრის ჩემი იაბო?!
მაინც ვერ ვიგრძნობ, ყვავილებზე ბევრიც ვიარო.
რომ დავსრულდები , მერე მოდი, მოდი ნიავო,
რაც ვატკინე და ვერც ვიგრძენი, როგორ მტკივა უნდა გიამბო.

14. 06.2014