-ნუთუ არ დაგღალა არეულ ამინდში სიმშვიდის ძიებამ?
-თან როგორ!თუმცაღა პოეტებს გვჩვევია ეს გადამეტება.
-კი,მაგრამ,წლები ხომ წიწილა არაა,საკენკი უყარო.
-ვინ მოსთვლის,რამდენჯერ მიცდია...შევცოდე უფალო.
-აჰ,მსხვერპლად შეწირვა გდომია,სანაცვლოდ?რის გამო?
-ცა ღრუბლით დახატავს ხვალ ჩემ გზას,სხვებს ეტყვის:ნუ ჩქარობ!
-სადაა ის,ვინც შენ ნიადაგს გაჩუქებს,ყვავილად იხარო?
-მოვიდა,ვერ მიცნო,თქვა:ცოტა იდარდე,ასკეტი ნუ ხარო...