"ვითომ"-ის და "ვითოშებოდი"-ის შეთამაშება მომეწონა.

მადლობა ყველას, დიდი და ნამდვილი...

მომწონს! <3

მეც. მეც. მეც.

და ახლოდანაც იქნება:)
უფრო. უფრო. უფრო.:)

თეა ძალიან კარგი ხარ...ვითომ არა, მართლა! ...+

ჩემთვის არ არის მისაღები დამშვიდობება, მითუმეტეს ისეთ ადამიანთან, როგორიც თეაა.

ვითომ გაბრაზდი? აღარ დადებ  ლექსებს სულიანს?  ვითომ გვამძიმებ შენი ფიქრით შენი აზრებით? ვითომ არ ვიცით ვინ რას წერს ან ვინ რას კითხულობს? ჩვენ არ ვარჩიეთ ვირტუალი  სიტყვას რეალურს? ხოდა ვიცხოვროთ ვითომ რეალში, რომ ვითომ ჩვენც ვართ  მართლა პოეტები ანდა მწერლები. ვითომ  ჩვენც ვიმკით დაფნის გვრიგვინებს.  ვითომ სიმართლით ვცხოვრობთ ყველანი? ხოდა აღმოვჩნდით მატრიცაში, აღარ ვიცით  ვართ თუ ვითომ ვართ. რა უჭირს მერე, ეს ვირტუალიც რეალურის - ვითომ -  სახეა.

5.




ვითომ ნაღდი, არანაღდივით ვითომ არსებობს.

აღარ დაგვამძიმებ საერთოდ? არ გვაწყობს

მძიმე განწყობიანი ლექსები აღარ გექნება? მოსულა  :)

აი ასე

მე შენ მიყვარხარ, ასე, შორიდან :)

იმდენია.....

მე მიყვარს ასეთები :* 

მოიშორე კარგია :))

აქედან არსად მივდივარ, ნიკი.

და ჰო, ლექსებით აღარ დაგამძიმებთ :)

რას ქვია გვემშვიდობები?
მოიშორე ასეთი განწყობა რა

მელ, თუ მხოლოდ ამ ლექსის ირგვლივაა  ,, ვითომები'', არ ღირს ცრემლებად... :*

რა იყო ეს, თეა?

ცრემლები მომადგა, იმდენად ''ვითომ''- აა ყველაფერი ირგვლივ.

''ვითომ ოცნება ავიშენე
ჩემში გრძნობებით,
(ნაღდია მხოლოდ ამ ყველაფრის
დროებითობა),
და ახლა, ყველას ერთი განცდით
გემშვიდობებით -

რომ მეც ვითომ ვარ.'' 

5.