ყოველდღე ჩემს ოთახში
სიცარიელეს ვხატავ კედლებზე,
ვწვები მერე გულაღმა
და ვფიქრობ:
სიკვდილის პირას მყოფ ადამიანს,
იმაზე საუკეთესო წამალს
ვერ მისცემს ექიმი
ვიდრე იმედია...
ღმერთო ერთი წვეთი,
მხოლოდ ერთი წვეთი იმედით
დამასველე
და მცხუნვარე მზეში
ისე ვივლი,
რომ არ შემაშრება...

ამ ბოლო დროს
დამალობანას ვეთამაშები ხოლმე
სიყვარულს,
არ მინდა არავინ,
არ მინდა არაფერი,
გარდა ერთისა,
დავრჩე ისეთად როგორიც მინად რომ ვიყო...

არ მივატოვებ მე ჩემს სიცარიელეს.