... ყელში ამოვედით ღმერთის,
ფაქტი აღარცა ღირს დავად,
ისეც ცხადია და ბრალს გვდებს:
სისხლი - არეული ზნეთი;
მკერდზე ამომწვარი დამღა;
გზა - არმიმავალი ცამდე.

ყელში ამოვედით ყველა,
ყალბი დოგმებით და ზნეთი;
ჩვენი პირფერული ნირით.
ყოფაგადაქცეულს - წყევლად,
აღარც გვახსენდება ღმერთი:
და თუ გვახსენდება - ვტირით.

ჩვენ რა გვენაღვლება, თანაც,
ამ დღეს მოვკვდებით, თუ ღამეს..
ძაღლიც მოგვაკვდება მგონი,
ასე, ყველაფრისგან ნაძარცვს,
ჩვენი ვის რა უნდა წამდეს, -
ღმერთსაც რომ ვიგონებთ - მორიგს

და სულ გავგიჟდებით - თუნდაც!
ოღონდ აეხადოთ ფარდა,
ტაბუდადებულ ყალბ ღმერთებს.
ისე დავიღალეთ, სუნთქვაც
თავის მეპატრონეს ღაფავს -
უკვე ვეღარაფრის შემძლე.

... ყელში ამოვედით ღმერთის,
ფაქტი აღარცა ღირს დავად,
ისეც ცხადია და ბრალს გვდებს:
სისხლი - არეული ზნეთი;
მკერდზე ამომწვარი დამღა;
გზა - არმიმავალი ცამდე.