ეს რა უხეში რითმებია შენი სულიდან.... ჩემს მოგონებებს მირთმევია შენგან წადილი, მხოლოდ ფიქრები გადავმალო შენისლული და იმედიც ჩავკლა, ჭიქა წყლით რომ მასვი ამ დილით სატელეფონო საუბრის დროს, როცა არქმევდი წარსულს ლამაზს და სადღაც გულში იმედს სახავდი... ჩვენი ამაყი სიყვარულის ლურჯი ნარკვევი გახდა სიზმარი , გაღვიძების წამში ნანახი. ახლა ის ფრაზა, უმკაცრესი მღვრიე ციტატა, ასველებს ჩემს გულს, შენზე ფიქრით მრავალჯერ დაჭრილს, უშენობას და ულექსობას გადაიტანდა, მაგრამ იქ, სადაც გრძნობებია, ბრძანება არ ჭრის.
