ასე იმედიან გამოხედვით,
დღეებს დაღლილობა მოეძალა..
ღიმილს ინარჩუნებ სახეზე და
ზოგჯერ
დარდი გაგკრავს
წარამარაა...
ხელის ჩაქნევითაც მოგვარდები,
ხშირად
დაგჭირდება
მეტი ფიქრი..
მარტო ჩაიხედავ სარკეში და
თუნდაც იქ არ იყვნენ
დაინახავ ,
ვინ გყავს
ცხოვრებაში შენიანი,
ვინ გყავს სარკის უკან
ანარეკლი...
წარსულს გადახედავ შუაგზაში,
მარტო ღმერთმა იცის
რამდენ სიტყვას,
ისევ აპატიებ
საკუთარ თავს და ალბათ
სხვებსაც...
არავისზე გაბრაზებული,
გაყვები ქუჩას ბოლომდე და
რამდენიმეჯერ წარმოიდგენ
საკუთარ ცხოვრებას!
ასე ხვდები რომ,
მეგობარი გჭირდება გვერდით,
ვახშამს გულით რომ დაგახვედრებს
არც ისე ხშირად...
ერთი შეხედვით ოთახშიც რომ
იგრძნობა ქალი.
(დუმილით გეტყვის ,
თვალებში წაკითხულ ყველა
(ნიუსს)რაც ვერ იპოვა ,
იმდღის ნაყიდ,
დილის გაზეთში.)
ყოველ დღეე ასე განსაზღვრულად
სუნთქავ და საათს
არ გინდა
მეტი დრო დაუთმო, დარდებს 
    და ფიქრებს
და ღიმილისთვის
განსაზღვრულ წუთში
ბევრად უკეთეს საღამოს
უმზერ.
ბოლოს ასეაა
დაღამებულს მოირგებ
ლოგინს,
გონებას  ხუჭავ და
რიგდები საკუთარ თავთან..
დილას იღბალსაც რომ ჩაუკრა,
სარკეში თვალი...