რაც უფრო შორს ხარ, მით უფრო ვკვდები
მე შენში მიყვარს სხვა  სიახლოვე
მიმობნეული ვით milky way...
მე მზის სისტემა უკვე დავტოვე.

რადგან სიშორე უფრო ძნელია
ჩემი სიჩქარე სინათლეს უსწრებს
და ვარსკვლავები მე მნებდებიან
ვით ლამაზ წამებს და ლამაზ წუთებს.

უსასრულობა...მიყვარს სამყარო
მით უფრო, როცა ჩემს გვერდით სუნთქავ
და ვარსკვლავმფრენით თუ გსურს გატარო
გრავიტაციას მიენდო უნდა.

რაც უფრო შორს ხარ , მით უფრო ვკვდები...
ახლა მიხსენებს ალბათ გოძილა
შენს საძიებლად სად არ გაკრეფილს
უკვე არ მშველის google, mozila-ც...

რაც უფრო შორს ხარ, კიდევ ჯანდაბა
მე ამ სიკვდილებს უკვე ვერ ვიტან.
შენ მახსენდები ისე ხანდახან,
ვერ გავექეცი დუქანს, მიკიტანს..

აფეთქებული და ღვინით სავსე
მე მიჭირხნული მიდევს ბოთლები
თუ მაგრად აღარ შეგიყვარდები
იცოდე ცოლად ნუ წამომყვები...


რაც უფრო შორს ხარ, მით უფრო ვკვდები
ოცდაათ წამში... მარსი...სატურნი.
ის მოციმციმე შენი თვალები
და მოშუშხუნე ის შამპანური.

რაც უფრო შორს ხარ , მით უფრო ვკვდები
კვლავ მახსენდები შენ..ნება-ნება
ვერ მოვიშორე შენი ხელები
და პაემანზე დაგვიანება.

მეტს აღარ ვიზამ, წამო, გავფრინდეთ
და შევიშალოთ ვით პოეტები!
თუმც გალაქტიკის ცისფერ ნაპირზე...
ციმციმ...ციმციმ...
კვლავ მარტოდ-მარტო  დავეხეტები.

რაც უფრო შორს ხარ, მით უფრო ვკვდები
მე შენში მიყვარს სხვა სიახლოვე...
მიმობნეული ვით milky way
მე მზის სისტემა უკვე დავტოვე...