ჩემს ყველა ნაბიჯს ბედისწერა წინასწარ ძერწავს,
არავინ იცის, არც მე ვიცი ხვალ რას ველოდო,
ამიშლის რითმებს ქარი, როგორც თმაგაშლილ ძეწნას
აუშლის კარეს...- თქვენ ამბობდით ჩემო თეოდორ
- რომ თუკი მინდა მმორჩილებდეს მთელი ქვეყანა,
ჯერ საკუთარი თავი უნდა დავიმორჩილო,
სულის საცდური სხეულიდან გამომეტანა
ვცდილობდი, მაინც ვერ გიშველე სულო მორჩილო...
დღეს ჭეშმარიტი მწუხარებით უფრო დინჯი ვარ,
ფუქსავატ კაცსაც მატებს ძალას ხშირად ტკივილი,
ხელისგულებით სიცოცხლის გზა ისე მიჭირავს,
თითქოს მუჭებში მეტეოდეს მთელი სიკვდილი.
ფიქრები ისევ გულზე ფეთქვით წერენ საჩივარს,
თეოდორ - ალბათ თქვენც ჩემსავით გღლიდათ შუბერტი?!
თავისუფალნი იმ ეთადერთ შემთხვევაში ვართ,
როცა სიკვდილიც და სიცოცხლეც ხდება სულერთი...
ჩემს ყველა ნაბიჯს ბედისწერა წინასწარ ძერწავს,
არავინ იცის, არც მე ვიცი ხვალ რას ველოდო,
ამიშლის რითმებს ქარი, როგორც თმაგაშლილ ძეწნას
აუშლის კარეს - თქვენ ამბობდით ჩემო თეოდორ...

ქალი  კამელიებით