შემოდგომაა,
ალბათ თოვლზე უნდა მოგიყვე,
რომ ცოტაც და დაგვიზამთრდება.
გარდაუვალზე საუბარი უყვართ ადამიანებს.
ვიღლები..
ამ ქალაქში ბევრი შიმშილი
და მიტოვებაა,
ალბათ იმედიც..

ქუჩაზე ქალი გადმოდის,
ვარდისფერი კაშნე უკეთია
და არ უხდება-
გამვლელებს,
ყველა ნაცრისფერია..

ნერვები კარგად მაქვს,
ნერვები რა მოსატანია,
როცა ქუჩის კუთხეში ყოველ ღამე
პატარა ბიჭი ტამტამზე უკრავს,
არადა ცივა,
სუსხია უკვე..
გული მტკივა და ხელები,
ის აგრძელებს დაკვრას..

არ ვიცი ეს დღე როგორ დამთავრდება,
მთავარია გათენდა..
მინდოდა მეთქვა,
სიმართლეს ამოფარებული
თუ შეწირული-
მართალი ადამიანების არ მესმის.

ბევრი სისულელეა ირგვლივ..