სანამ მზე ამოვიდოდა
სანამ ქარი დაიწყებდა სარეცხების თოკების გრეხას
სანამ ყველა გაიღვიძებდა
მე გავიღვიძე_ პოეზიით ატანილმა
უხილავი სტრიქონებით აივსო  ფილტვები
მძიმედ წამოვწიე თავი_ რომ არ დაფანტულიყვნენ.

გვერდით გადავიხარე_ მზემ გამიღიმა თითქოს  ბავშვის ლოგინიდან
გარკვეული სტრიქონები გაქრნენ
ყოფიერების აუცილებელი პროცესებით დავკავდით მე და ბავშვი
ყველამ  გაიღვიძა.

ყავას ვსვამ და
არცერთი სტროფი აღარაა, სიტყვები გაქრნენ
ხალხმრავლობა ყოფილა პოეზიის მტერი
არაფერს  არ აზვიადებენ პოეტები
შენ მარტო არ ხარ...
მხოლოდ,  გვერდიდან  _ შენს სამყაროს ანიავებენ