-თთეთრრი თრითთთთთ...
    -თთთთთეეეთრრრი თრრრრრრრ...
    -თთეეთთთრრრრრ თრითთთთ...
    ასე იჯდა ზამთრის პირველ დღეს და მოთმინებით ებრძოდა კომპლექსებს მეცნიერი იოჰანი. ნახევრად გერმანელი, ნახევრად კი ირლანდიელი, გაკნაჭულფეხებიანი და უსწორმასწორო კბილებიანი ბიჭი სკოლის მერხიდან უცხადებდა საკუთარ თავს ბრძოლას და სენტიმენტალურ ბუნებას თავისი დიდი, მრავალჯერდაწებებული სათვალითა და კარგად მორგებული უსულგულოს ნიღბით საფუძვლიანად ფარავდა.
    ჰოდა იჯდა და ცდილობდა საკუთარ თავში იმის გამოსწორებას, რაც მას კი არა, სხვებს არ მოსწონდათ მასში. ეს უკიდეგანოდ წარმატებული კარიერაც, ალბათ, ქვეცნობიერად გარესამყაროსთვის საკუთარი ძალების დამტკიცების მცდელობა იყო.
    შენც, როგორც ბევრ სხვა ადამიანს, ბედნიერება და წარმატება ერთ დროს გაიგივებული გქონდა, თუმცა არ დაგავიწყდეს, რომ შენ წარმატებული ხარ, მაგრამ შენს ერთფეროვან ყოფას ბედნიერებას ვერ დაარქმევ. არ შეიძლება მუდამ საკუთარ თავთან ბრძოლაში მყოფი ადამიანი ბედნიერი იყოს, იოჰან. შენ ბედნიერებისგანაც ისევე შორს ხარ, როგორც ჩემგან და დიდი ალბათობით, ნანობ, რომ ცხოვრებაში კარგი მოგონებების ნაცვლად, მატერიებს აგროვებდი და შეიძლება აღარც გახსოვს ზედმეტად პათეტიკური გოგონა-ჟღალი თმითა და ბევრი ჭორფლებით. გოგონა, რომელსაც დაპირდი, რომ ასწავლიდი ვიოლინოზე დაკვრას და ხშირად იფიქრებდი გადამფრენი ჩიტების ბედზე.
    და ახლა ზიხარ და ებრძვი ენის ბორძიკს და ათასში ერთხელ შენს თავს იმის გაფიქრების უფლებას აძლევ, რომ ჩვენ ვერასოდეს ვიქნებოდით ჰარმონიული წყვილი და კვლავ კომპლექსებს ბარდები ტყვედ. ზიხარ ზამთრის პირველ დღეს და იბრძვი. ჭორფლიანმა გოგონამ კი იცის, რომ ასე იჯდები გაზაფხულზეც, ზაფხულშიც და ნოემბრის ქარიან დღეებში და ძილის წინ, თუნდაც წამის მეათასედით მაინც დაფიქრდები, რომ ეს გადამფრენი ჩიტები მიდიან სამყაროს სხვა განზომილებაში, სადაც შესაძლოა არავინ ელით. მერე გაიხსენებ ჟღალთმიან გოგოს, რომელსაც საოცრად უყვარდა მუსიკა, ჩიტები და მზესუმზირის ყვავილები. გაიხსენებ, მერე მოგონებებში მარხავ და ასე, ყოველ ღამეს, ძილის წინ, წამის მეათასედში მის მოგონებების გორაზე მზესუმზირის გვირგვინები მიგაქვს. მერე ფერმრკთალ მოგონებებს ზურგს აქცევ და კედლისკენ ბრუნდები.
    დაიძინებ იოჰან. დაიძინებ და არ გეცოდინება, რომ სადღაც, ოკეანის, ზღვისა თუ მთის გადაღმა, ჩიტებისგან განსხვავებით-შენ ვიღაც გელოდება და ის მზადაა, რომ აიტანოს შენი მოძველებული შეხედულებები ცხოვრებაზე. მზადაა შენთან იყოს ყველა ბრძოლაში, რომელიც შენს თავს გამოუცხადე და ეჯიბრები ოლიმპიურ მოედანზე, სადაც შეჯიბრი ყოველთვის საათის ისრის საპირისპირო მოძრაობის მიმართულებით იმართება. არ გეცოდინება, იოჰან, რომ შეიძლება ვიღაცას შენი ნაკლით უყვარდე.
    შენ ახლა გძინავს, მე კი ვიცი, რომ შენი დილას დაიწყებ ისე, როგორც ყველა სხვა დილას იწყებ ხოლმე:
    -თთთთეეთთრრრი თრითთთინნნნა თთთეთთთრრრ......