ისევ აქა ვარ - საბუთები, ღამე, „იქსელი“
ენერგეტიკულს მივეჩვიე, როგორც სიცივეს.
და ისევ ისე, სხვათაშორის თუ მოვიქცევი,
მანძილს ლექსებით შევამცირებ... ალბათ, იცი რომ
დილით სიმშვიდეს გამოვიწერ - ქუჩებს დავყვები.
ემოციურად სტაბილური გავხდი დროდადრო.
და აღარ ვუსმენ, ჟურნალისტებს, ათას ავყიას,
მხოლოდ წარსულის შესატყვისი მინდა მოგარგო.
და არის ასე - საბუთები, ღამე, წვალება.
ან  ფურცლებია „მოლექსილი“ საწოლთან ახლოს.
საკუთარ თავთან მჭირდებოდა მტკიცე ალიბი,
რომ, შინაგანად, შენს მიწებზე ისევ არ ვსახლობ.
და არის ასეც, პეიზაჟი, ფლორა, სამხარი.
ნიავის ოხუნჯს აყოლილი ნაზი ღიღილო.
მე სიყვარული არსებაში ისე დვმარხე,
ვით ბავშვობაში, ნაქურდალი ზიზილ - პიპილო.