დარდი არ მაძინებს...
დარდი ჰო!
ვევნე ფიქრითა და ტკივილით,
რომ ვთქვა,
დარდიც უნდა გაგიყო,
ჩუმი ნაბიჯებით ვივლი ვით
ჩუმად და უთქმელად
წავიდა
მამა, შვიდი ფერის ზეცამდე,
მამა!
წამიყვანე აქედან!
ვიდრე ეს სიჩუმე შემჭამდეს...
ძალა შემრჩებოდა საიდან,
ძილშიც ფიქრიანი ჩავთვლემ თუ,
დღეს რომ მე სიცოცხლე არ მინდა,
ვერ ვძლევ, მეშინია ხვალეს რთულს.
ჩუმად და უთქმელად
წავიდა
მამა, შვიდი ფერის ზეცამდე,
მამა!
წამიყვანე აქედან!
ვიდრე ეს სიჩუმე შემჭამდეს...