ვხედავ წვიმებით შეხვდა მაწყვალთა
ამ გაზაფხულის აპრილის თხუთმეტს
ვერ მოიშორა თოვლი - გაწვალდა
მაგრამ გული ჯერ დუმილით უთმენს.

ორპირს თოვლია, თუმცა მერე რა
ბარად ხომ მაინც ყვავის ატამი,
ტყემლებს წვიმისგან ცრემლი ერევათ
გალობს გუგული - ხმა აქვს თამამი.

მწვანე მინდორის ფაფუკ საწოლში
გაუღვიძიათ უკვე ბაიებს,
მეც ჩემს სიყვარულს წვიმით გათოშილს
მივუძღვნი ახლა უკვდავ არიებს.