ნაწარმოები შეიცავს უცენზურო ფრაზებს

თუ თქვენ გინდათ ნახოთ მხოლოდ ეს ნაწარმოები, დააჭირეთ აქ

წვიმაა ქალაქის სული და ბოჰემა,
პოზაა ეს ყოფა, ან როგორ ვიქნები...
ეჭვგარეშეა, რომ უკვე ლოთი ვარ,
მთელი უთქვენობით ავივსე ჭიქები -
ვთქვათ და
ფაქტობრივად - ეს არის ფიქცია;
კარგად ფლობთ ჩემს გრძნობებს
შეხვედრით ორიოდ...
წვიმაა სიმშრალის ხარაჯა,
ჯიზია,
და ღმერთის სპლინური ფიქრების სქოლიო.
ფრთებს ვაჭრი ჩემს მტრედებს
(წერილთა ჩეფირი).
დავლეწე -
ძირს ყრია პანდორას ყუთები...
მსურდა, გამეცანით ჩემი თითებივით,
ვზივარ და ვერ ვითვლი
ვერაფრით ხუთამდეც...
ვყრუვდები,
დასრულდა შენება კედლების
ჩემსა და დღეს შორის,
ჰო, მე და ხეტიალს
გვაერთებს საათის პირველი,
ან ორი,
დილამდე მთვრალი ვარ,
ანუ სულ ერთია
სადა ვარ,
ვის სახლთან და გარეთ მდგარ მეძავს
შევყურებ, როგორაც საკუთარ იმედებს,
რომელიც სურვილებს დღისით გამოძერწავს,
და ყველა მოგრძო ლექსს
ტრაკში გაიკეთებს...
დგებიან დღეები, მე მაინც არ მჯერა
მოვირგო ნიღაბი,
ვიზომო ნაკვეთი.
და ხდება ისეც, რომ ფიქრების საჭე ხართ...
ნერვებდაჭიმული მთლიან განაკვეთით
ვმუშაობ ჩემს თავში,
ჩემს თავში ვსაქმდები,
დღითიდღე კედლები გვანან თქვენს ჰაბიტუსს.
ვიგროვებ ეპიკურ პოემებს სათქმელის,
გნახავთ და გიყვებით ორიოდ ჰაიკუს...
წვიმს, ანუ ეჭვების რეფორმა
ტარდება,
ყელშია ალბები თუ დითირამბები...
თრობის და კონფლიქტის უზადო ტანდემი
არ ვიცი, არ ვიცი
რითი დამთავრდება...

(მერე გადაწყდება, რაშია პრობლემა,
როდესაც თეთრ პერანგს გასვრიან ბოშები...
წვიმა და პოზაა მთელი ეს ბოჰემა,
სულ მალე სოფელში ჩავალ და მოვრჩები)!..