დროა არის ღმერთო, ცოტა კიდეც დავაგვიანე
დავდევდი ჩრდილებს წარსულიდან,
როდესაც აწმყო
ხელის გულიდან მეცლებოდა, იყო სიმწარე-
სიტკბოზე მეტი. .
ჯამბაზი ვარ, რომელიც ართობს-

ყველა გამვლელს თუ გამომვლელს და არ ჩანს დამრჩენი
ხან ამიტყდება სიცილი თუ ტირილი,
გიჟის-
მაქვს ხასიათი,
მეჩვენება სიკვდილს მაჩვევენ,
წასვლისას უნდა გაუღიმო-
არადა მიჭირს. .

სასაცილოა,
მეცინება ღმერთო იმათზე
ვისაც არ ეყო სიმამაცე ეთმინა ცრემლი-
გაჯერებენ რომ გადაგივლის,
რადგან სიმართლე-
უღვიძებთ ნამუსს,
რომ მათთვის კვდები-

არ მოსწონთ,
რადგან მარტივია გააღო კარი
და იცოდე,
რომ არ დატოვებ ოთახში ორპირს,
არ გაცივდება აკვანში ბავშვი,
არ ატირდება დაღლილი ცოლი-
დააჯერე რომ გადაგივლის
და ესეც ჰყოფნით. .

ჰოდა, გეძახი რომ დრო არის, ან ცოტა გვიან
თავად განსაჯე ჯამბაზობა როგორი ვიცი,
ღმერთო, მრცხვენია რომ სხვებივით ცოცხალი მქვია
მოვკვდე და მერე მიწაშიც კი დავიწყებ სიცილს. .

ღმერთო,
არ ეყოთ სიმამაცე ეთმინათ ცრემლი. .
თოვლი ჩაადნა დედამიწას ხელის გულებში-
გაზაფხულია,
საიმედოს ნურაფერს მეტყვი,
ნუგეშად მყოფნის-
თუ სიცოცხლეს გადავურჩები. .

დრო არის ღმერთო. .