მე მეძავი ვარ! დაცემული, ნაღალატარი,
მიჭირს უთქმელად... ჩემი ცოდვით ხეც კი ჩამოხმა,
აფსუს! აღარ მწვავს სიყვარულის ცეცხლის ღადარი,
სანუგეშებლად არავინ სჩანს გაღმა - გამოღმა.

მე მეძავი ვარ! გარიყული განდეგილივით,
მონანიების გზაზე ვდგავარ, შემინდე ღმერთო,
შემიმსუბუქე მწარე ხვედრი, გულისტკივილი,
რომ სიკვდილამდე სიყვარულის კელაპტრად ვენთო.