გაშიშვლებულ ხეს როდესაც ვუყურებ ისეთი შეგრძნება მეუფლება, თითქოს ის მარტოდ-მარტო ზის, ყველამ მიატოვა და ისღა დარჩენია გაზაფხულს ელოდოს. მაგრამ გაზაფხულამდე დიდი დროა. ხე ვეღარ იცდის, ცივა, თოვლი მოდის.
მინდა დაველაპარაკო და ვუთხრა: ცოტაც გაუძელი, მალე გაზაფხული შემოაღებს კარიბჭეს, დათბება, კვირტებით გაგილამაზდება ტოტები.
მე მართლაც რომ შემეძლოს მასთან ლაპარაკი მოვიდოდა გაზაფხული და ხე მეტყვოდა: დიდი მადლობა გიო, ასე რომ გამამხნევე.