სიცოხლე გინდა და სიკვდილზე ფიქრობ,
ფიქრობ და ფიქრი ფიქრშივე კვდება,
მე არ ვარ მარტო! მე არ ვარ მარტო !
ამბობ და უფალს სულ ყველგან ხედავ.

მოჰგავრხარ ფოტოს,დახეულს ძლიერ,
რომელიც მუდამ ტკივილით დაგაქვს,
ანუ ვერაფრით შენ ვერ ივიწყებ,
იმ მოგონებებს,რომელიც გტანჯავს.

ქუჩებს მოედო უძილო დღენი,
რა დაგაძინებს როდესაც მუდამ
საკუთარ თავთან სულ მარტო რჩები
და თვალებიდან ცრემლები გცვივა.

ამიტომ ასფალტს თელავ ფეხებით,
და მიუყვები ნაცნობ ადგილებს,
მე არ ვარ მარტო! მე არ ვარ მარტო ,
ამბობ და გულიც ფიქრობ გამძიმებს

და სარეველა ბალახის მსგავსად,
გინდა რომ ისე ამოიგლიჯო,
რომ ერთი ვინმე მაინც გაათბო,
რომ ვინმე მაინც გადაარჩინო

შენი სითბოთი და სიყვარულით,
რომელსაც ახლა ვერ გრძნობ ვერსაით,
მე არ ვარ მარტო ! მე არ ვარ მარტო !
ამბობ და ხედავ არვინ გეძახის

თუნდაც იმისთვის რომ არაფერი,
არ გითხრას მხოლოდ შემოგეხვიოს,
და გულით ნათქვამ ყველა მიყვარხარს
მხოლოდ ღიმილი შემოახვიოს.

წვიმიან ამინდს მოჰგავს ცხოვრება,
წვიმა რომელიც ვერ გადაიღებს,
მე არ ვარ მარტო ! მე არ ვარ მარტო!
ამბობ და ცრემლებს სწირავ ბალიშებს.

სიცოხლე გინდა და სიკვდილზე ფიქრობ,
ფიქრობ და ფიქრი ფიქრშივე კვდება,
მე არ ვარ მარტო ! გჯერა და ისევ
ნაცნობ ქუჩისკენ გაგირბირს მზერა.