ის პოეზიამ გაიტაცა და
დამფასებელი გახდა ლექსების.
ის კრიალოსანს როცა მარცვლავდა,
მწამს: თვალწინ ედგა ჩვენი ფრესკები.

თუმც ნაადრევად ჩვენგან წავიდა,
ვაცოცხლებთ - ვიდრე გვაცოცხლებს ღმერთი.
ლეილა იყო ქართველქალი და
შესაბამისად ცხოვრობდა ჩვენთვის.