იღვრება ცეცხლი ფიალიდან,
ვისვრი აკორდებს
წელსაც ისევ ის  შარშანდელი
ფიქრი მაისობს
და სადაც უნდა, როგორც უნდა
რასაც ვამბობდე,
სულ ერთი არის
მთავარია შემეხალისო...
რომ ბოლო ვალსი
აღარ ჰგავდეს ფარისევლობას
უსმინეთ გუგუნს
გაჰკივიან ლიანდაგები
დეკემბერია ოცდახუთი, თოვლია გარეთ
და ღამემ ისევ უძილობის
მახე დამიგო.

მახსოვს აპრილი, უჩვეულო
ნისლით ვთვრებოდით,
აკაციებიც, 
დედამიწას თმებში რომ აქსოვს
არც ისე ბევრი მოგონება
შემომრჩენია
თუმცა სულ ყველა გუშინდელი
ქარივით მახსოვს!

დენთის სუნია
ნაავდრალი სიჩუმის ფონზე...