თვალახვეული მოვფრინავ შენთან,
ხელისგულებზე მაწერია შენი სახელი,
და გზად არავის ვეკითხები როგორ მოგაგნო....
ნაბიჯ - ნაბიჯ  მოვუყვები საწვიმარ ღრუბლებს,
ცრემლივით რომ გაჩხერილი აქვთ  გამშრალ ყელიში წვიმის წვეთები,
და რატომღაც , არ მეშინია რომ ვერ მოგაგნო...
ჯერ გელოდი და მეგონა რომ ლოდინი მომკლავდა შენი,
მაგრამ გადავრჩი, ცოცხალი ვარ, და ძლიერი
გულში, ლოდინის, ხავსმოდებული მწვანე კენჭით
და არ მგონია რომ ვერ მოგაგნო...