მე თვითონ გშობე ჩემი ფიქრიდან,
მე ვიწმენდდი შენს ფურთხს სახიდან როგორც სიყვარულს,
და მიხაროდა როცა ვხედავდი
როგორ ხარბად იკვებებოდი  ჩემი ვნებებით და
იზრდებოდი და მძლავრდებოდი ჩემს უკუღმართ ფანტაზიებში,
და ახლა გებრძვი
რადგან არ მინდა  ჩემს გულში ,ფიქრში და სიზმრებში გაიმაყარო  პოზიციები,
რადგან უკვე ალაგ-ალაგ სადღაც სისხლში  დაბორიალობ  ,
მე კი ყოველთვის ,შენი მზერით გახსნილ ჭრილობას
ტუჩზე დაცემულ ფიფქივით ვილოკავ.