გათეთრდნენ ჩემთვის ღამის ჩრდილები,
ტკივილისაგან მარად ჟამს ვტირი,
წუთისოფელი ის გზაა მხოლოდ
რომელზე ვდგავარ ცოდვილი მწირი...
ვტირი!ოცნება ქარს მიაქვს უკვე
ცრემლმა ღაწვებზე გაჭრა ხეობა
,,ვცდილობ" და მაინც ვერ ავასრულე
ადამის მოდგმის მოვალეობა...
ვტირი!ეს უკვე თამაშს გავს უფრო
კარგად მომერგო მტირალის როლი
ასე ჯობია რადგან როგორც ჩანს
დღეს დრო გამეფდა,დაემხო დრონი....
არა! იცოდე არ დავყრი ფარ-ხმალს!
არ დაგნებდები ცრუ სამყოფელო,
სისხლით შევღებავს,თეთრ დროშას ჩემით,
რომ აგიწიე წუთისოფელო....