მე ვარ ემიგრანტი
შენი სხეულიდან, სულიდან...
რატომ გადავბარგდი?...
ეს მეც არ ვიცოდი,
ნუ მკითხავ...

გავხდი ფოთოლცვენა,
ურელსებოდ მატარებელი,
ვგავარ სიტყვის მარცვალს,
სულის რითმად
მატარებელი...

ცამდე მართალია
დედამიწის თავსაბურავი,
როცა განგვიკითხავს:
"თქვენ გაკლიათ
რწმენის უნარი!"

ცამდე მართალია,
რადგან მუდამ ასე მგონია,
თვალებს დავხუჭავ და...
თუმც ზეცამდე იქნებ
შორია...

მე ვარ ემიგრანტი
შენი სამოთხიდან, ჯოჯოხეთიდან,
ორსავ გაგექეცი,
მთელი დაქანებით
ზღვამდე მთებიდან...

ცამდე მართალი ხარ,
თუ ფიქრობ, რომ ზღვას ვბაძავ,
ყოველ მოქცევისას
შენ, ჩემს მონაპირეს,
ტალღებს გახატავ...

ჩემი მღელვარებით
შენს წალეკვას ვაპირებ,
იქნებ შეძლო, შემოევლო
როგორც ჩარჩო ჩემს...
თუმც კი, არ არსებულ ნაპირებს...

მე ვარ ემიგრანტი
შენი სამოთხიდან, ჯოჯოხეთიდან...
მსურს რომ დავბრუნდე
და გზა გავკიდო
მზემდე შენიდან...

წუხელ მზეცამ მითხრა
სანამ განთიადი დადგება,
თავი მხარეს მზისფერს მიანდეთ,
უკვე დროა...
ერთ სულ, ერთ ხორც
უნდა
გავერთმნიშვნელიანდეთ...