ვიცი რომ შენი წერილები პასუხს ელიან,
მე კი უაზროდ გადავყევი ამ სველ ამინდებს...
თორემ სათქმელი იმდენი მაქვს,
როგორც არასდროს
და ეს თვალებიც ხომ იცი რომ შენ მოგელიან?!
ახლა დღეები, ნისლებივით ისე ცურავენ,
როგორც ჩემ სისხლში აწყვეტილი მეტასტაზები
და გთხოვ, ნუ მეტყვი,
რომ სიგიჟის ზღვარზე მისული,
დღეს ამ სიშორეს არ მპატიობ და მიბრაზდები!
ვიცი, რომ შენი წერილები პასუხს ელიან,
ისიც კი მახსოვს, რომ მითხარი -
სულ ყველგან შენ ხარ!...
ოღონდ ნუ მეტყვი აღარ დამრჩა
თითქოს სათქმელი,
რომ ეგ თითები მე ოდესმე შემელევიან!