ულამაზესი სიტყვებია, მშვენიერი ლექსი.

კარგია.

რა საინტერესო რაკურსით წაგიკითხავს, აღგიქვამს და შეგიფასებია, გონიერო მეუდაბნოვე! შენმა მოსაზრებამ მეც კი დამაფიქრა...
კაცის აზრი ძნელი სადევნელიაო, უთქვამს ვოლტერს, პოეტისა მით უფრო... :)
დიდი მადლობა!

,,იმწვერვალე და იუფსკრულე მზიდან მთვარემდე~. _ მზე მწვერვალია, მთვარე - უფსკრული,  პოეტის მწვერვალიც და უფსკრულიც ჩვენგან მაღლაა. მზე ნათლის დამბადებელია, მთვარე სარკეა, რომელშიც ნათელი აირეკლება.  ეს ცალკე საფილოსოფიო, სათეოსოფიო საკითხებია,  ამავე დროს ბრწყინვალე ლირიკაა _ ,, იმწვერვალე და იუფსკრულე"  - რა ძალიან ლაკონური და იოლად აღქმადია, მაგრამ ქართული ენის განმარტებით ლექსიკონში ამ სიტყვებს ვერ იპოვით.  მოდით, შევეცადოთ ამ აზრის იმ სიტყვებით გადმოცემას, რომელი სიტყვებიც ,,კანონიკურია". ვფიქრობ ძალიან ბევრის  დაწერა მოგვიწევს.

..ვერც იფიქრებდი წლები მთებად თუ იზრდებოდნენ,/ ტკივილები კი ცრემლშეყინულ სტალაქტიდებად".

,,ბედისწერა კი წერილობით გადმოიბირე,
შენი ცხოვრება, რომ ენახა შენი თვალებით''...
+

++

ბავშვობა ძალიან სათუთი და მტკივნეული თემაა,სწორედ იგი განსაზღვრავს დანარჩენ ცხოვრებას.
ადამიანები კი სამწუხაროდ ისეთები ვართ,როგორიც ეს სოციუმს უნდა,ვინაინად სწორედ სოციუმი განსაზღვრავს წესებს.

"ხომ ისეთი ხარ სხვას კი არა, შენ რომ გინდოდა?"- უპასუხოდ დამიტოვებია მეც ეს კითხვა, ხშირად...