ხევსურის გოგო ვიხილე
შვლის ნუკრისთვალებიანი,
არც ის მაკლებდა ღიმილებს,
არც მე მიქნია ზიანი.

იმასთან ცეკვა მეწადა,
ვაკეთე კიდეც ჩაკვრები,
იმის მარჯვენის ჭირიმე,
ვინც დაგვირწია აკვნები.

პირველ შეხვედრისთანავე
გულს გამიჩინა იარა,
სულმოუთქმელად დავცალე
თეთრ ღვინით სავსე ფიალა.

თუმც სევდით სავსე ვაჟი ვარ, -
მაცხოვრებელი ბარადა,
ტკბილ მოგონებად დამრჩება
ეგ ხევსურული ბალადა.