მე მინდა გითხრა რაიმე ისეთი,
რაც ჩემს თავს შეგაცოდებს...
მე ასე მინდა !
მე არა ვარ ახლა ქუჩაში,
არა ვარ გაყინული,
არა ვარ მოტყუებული,
არა ვარ შეშინებული...
მაგრამ მე  მაინც
მინდა გითხრა რამე ისეთი,
რაც ჩემს თავს შეგაცოდებს !
მე ახლა ვწევარ
მე ვწევარ
რაღაც გაურთულებელი სიმშვიდით,
რაღაც ძალიან ჩემი და
ძალიან მახლობელი სიჩუმის გარემოცვაში
და ვფიქრობ:
რა შემიძლია გითხრა ისეთი,
რაც ჩემს თავს შეგაცოდებს...
მე მინდა წარმოვიდგინო
შენი შემოსვლა ოთახში.
მე მინდა წარმოვიდგინო
ჩემი დახვედრა...
მე არ მინდა შეგაცოდო თავი ჩემი ძველი ტკივილებით,
არც ძველი სისულელეებით,
ერთ დროს საშინელ წვიმაში დგომით
ერთ დროს ტირილით...
დღეს მე ვარ კარგად
და მე მინდა შეგაცოდო თავი
ჩემი დღევანდელი კარგადყოფნით,
ჩემი დღევანდელი სიმშვიდით,
რადგან ეს სიმშვიდე და კარგად ყოფნა
კიდევ ერთხელ შემახსენებს იმას,
რომ ჩემგან გავიდა სიყვარული.
მე მინდოდა მეთქვა რამე ისეთი,
რაც ჩემსთავს  შეგაცოდებდა
და გეუბნები:
"მე აღარ მიყვარხარ შენ ! "


:)))))

მადლობთ <3

კითხულობ  და ყველაფერი გესმის- რაზე წერს, როგორ წერს... არადა, მარტივი ნამდვილად არაა ამ ავტორის პოეზია.

და სახლში შემომყავს მთელი ნოემბერი.
რადგან ისეეე მინდა
ხამივით ჩავისუნთქო რაღაც გიჟური,
ფილტვები ჩამწვას და მაგრძნობინოს
რომ ისევ აქ ვარ,
რომ ყველაფერი რაც ჩემს თავს არ გახსენებს
არ არის ნამდვილი-ნაცნობი შეგრძნებაა.

კაია,  ფინალითურთ.

ისეეეე :)
კარგი ნაწერია.

და სასწრაფოდ ვაღებ ფანჯრებს
და სახლში შემომყავს მთელი ნოემბერი.
რადგან ისეეე მინდა
ხამივით ჩავისუნთქო რაღაც გიჟური,
ფილტვები ჩამწვას და მაგრძნობინოს
რომ ისევ აქ ვარ,
რომ ყველაფერი რაც ჩემს თავს არ გახსენებს
არ არის ნამდვილი.