ნაწარმოებები


    * * *    

ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
2 იანვარი, 2015


უილიამ ბლეიკი - სხვის წუხილზე

ძალმიძს კი სხვისი ვარამის ნახვა
და არ ამივსოს გული მეც დარდმა?
ანდა მომესმას მოყვასის კვნესა,
არ მივანიჭო მცირედი შვებაც?

ან დავინახო სხვისი კურცხალი
და არ ამევსოს მეც ცრემლით თვალი?
ვით ძალუძს მამას, თუ ტირის შვილი,
არ განიცადოს მისი ტკივილი?

ან შეუძლია გულმშვიდად დედას,
უსმენდეს ჩვილის ტანჯვა-ვაებას?
ეს არ მოხდება! არასდროს, არა!
გაიზიარებს ის შვილის ვარამს!

მსგავსად, ვინც არის ყოველთა მამა,
გასაჭირშია, როს თუნდ ჭინჭრაქა,
ისმენს მის წუხილს, ზრუნავს მის ბარტყზე,
რუდუნებს ყოველ უმწეო ბავშვზე.

მყის აღმოჩნდება ბუდეთა გვერდით,
დარდისგან იხსნას ფრინველის მკერდი;
და ჩამოჯდება აკვანთა ახლოს,
მტირალ ჩვილთ დარად ცრემლი დაღვაროს.

ნუთუ დღე და ღამ  არ გვიდარაჯებს,
შეგვაშროს თვალზე ცრემლები ცხარე?
ეს არ მოხდება! არასდროს, არა!
გაიზიარებს ის შვილთა ვარამს!

ის თავის ლხენას ყველას მიმადლის,
გახდება უმალ პატარა ბალღი;
გადაიქცევა მწუხარე კაცად,
რომ განიცადოს წუხილი მანაც.

ნუ ფიქრობ, როცა კვნესი და დარდობ,
რომ შემოქმედმა დაგტოვა მარტო;
ნუ ფიქრობ, როცა მდუღარე ცრემლთ ჰყრი,
გვერდით არ გიდგას  შენი შემქმნელი.

მოგვმადლის ყველას ის თავის ლხენას,
წარხოცავს ჩვენგან ცრემლს, მწუხარებას;
და ჭირ-ვარამი სანამ გარდავა,
ის ჩვენთანაა, კვნესის თავადაც.


2 იანვარი, 2015 წ.


William Blake - On Another's Sorrow

Can I see another's woe,
And not be in sorrow too?
Can I see another's grief,
And not seek for kind relief?

Can I see a falling tear,
And not feel my sorrow's share?
Can a father see his child
Weep, nor be with sorrow fill'd?

Can a mother sit and hear
An infant groan, an infant fear?
No, no! never can it be!
Never, never can it be!

And can He who smiles on all
Hear the wren with sorrows small,
Hear the small bird's grief and care,
Hear the woes that infants bear,

And not sit beside the nest,
Pouring pity in their breast;
And not sit the cradle near,
Weeping tear on infant's tear;

And not sit both night and day,
Wiping all our tears away?
O, no! never can it be!
Never, never can it be!

He doth give His joy to all;
He becomes an infant small;
He becomes a man of woe;
He doth feel the sorrow too.

Think not thou canst sigh a sigh,
And thy Maker is not by;
Think not thou canst weep a tear,
And thy Maker is not near.

O! He gives to us His joy
That our grief He may destroy;
Till our grief is fled and gone
He doth sit by us and moan.


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები