ნაწარმოებები



ავტორი: ოთარ ცისკაძე
ჟანრი: თარგმანი
11 ნოემბერი, 2017


Анна Ахматова – Реквием (продолжение)

ანა ახმატოვა -  რეკვიემი (გაგრძელება)

3.

ეს მე არა ვარ, სხვა იტანჯება.
წელში გამწყვეტდა ეს სატანჯველი,
დე, თავს დამტყდარი გლოვის ძაძებმა
დაფაროს, ჩაქრეს, დაე, კანდელიც...
ღამეა.

4.

რა გადაგხდება თავს, რომ იცოდე -
ოხუნჯს, ნებიერს ამხანაგების,
„სამეფო სოფლის“ მხიარულ მცოდველს,
რა განსაცდელი გელის განგებით -
რომ მესამასე, გადასაცემით,
რიგში იდგები  „ჯვრების“ კარებთან,
ახალ წელს შენი მდუღარე ცრემლით
ფერხთით ყინული რარიგ გალღვება...

5.

ჩვიდმეტი თვეა ვყვირი ხმამაღლა,
მოგელოდები, გიხმობ მგლოველი,
ფეხქვეშ გავეგე მრავალჯერ ჯალათს,
ხარ ჩემი პირმშოც, თავზრის მომგვრელიც. 
ირგვლივ ბევრი რამ გადაიხლართა
და აღარ ძალმიძს უკვე გარკვევა -
ვის ვთვლიდე მხეცად, ადამიანად,
დიდხანს ველოდო კიდევ მსჯავრდებას?
მხოლოდ ყვავილნი მჭკნარი, მტვრიანი
და სასაკმევლის რხევის წკრიალი,
გზა და კვალია სადღაც არსაით.
პირდაპირ თვალში მომაპყრო მზერა,
მალი სიკვდილით დამემუქრება
მიმოციაგე დიდი ვარსკვლავი.

6

სწრაფად ქრის მჩატე მრავალი კვირა,
ვეღარ შევიტყვე შენი ამბები -
ძვირფასო ძეო,  გიმზერდნენ ვითარ
საპატიმროში თეთრი ღამენი;
ვით შეგცქერიან ისინი კვლავაც
მწველი, მშანთველი მზერით კაკაჩის,
მოასწავებენ შენს მაღალ ჯვარცმას,
შენს გარდაუვალ სიკვდილს საკანში.

1939

(გაგრძელება იქნება)

«Кресты» - „ჯვრები“ (ლენინგრადის ცნობილი ციხე)


11 ნოემბერი, 2017 წ.



Анна Ахматова – Реквием  (продолжение)

3

Нет, это не я, это кто-то другой страдает.
Я бы так не могла, а то, что случилось,
Пусть черные сукна покроют,
И пусть унесут фонари...
Ночь.

4

Показать бы тебе, насмешнице
И любимице всех друзей,
Царскосельской веселой грешнице,
Что случится с жизнью твоей -
Как трехсотая, с передачею,
Под Крестами будешь стоять
И своею слезою горячею
Новогодний лед прожигать.
Там тюремный тополь качается,
И ни звука — а сколько там
Неповинных жизней кончается...

5

Семнадцать месяцев кричу,
Зову тебя домой.
Кидалась в ноги палачу,
Ты сын и ужас мой.
Все перепуталось навек,
И мне не разобрать
Теперь, кто зверь, кто человек,
И долго ль казни ждать.
И только пыльные цветы,
И звон кадильный, и следы
Куда-то в никуда.
И прямо мне в глаза глядит
И скорой гибелью грозит
Огромная звезда.

6

Легкие летят недели,
Что случилось, не пойму.
Как тебе, сынок, в тюрьму
Ночи белые глядели,
Как они опять глядят
Ястребиным жарким оком,
О твоем кресте высоком
И о смерти говорят.

1939

კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები