მინდოდა

მინდოდა მამაჩემი სამხედრო ყოფილიყო,
ხშირად გვეცვალა საცხოვრებელი ადგილი,
მინდოდა მამაჩემი სამხედრო ყოფილიყო,
მინდოდა ბევრი მეგობარი, სხვადასხვა სკოლაში.
მინდოდა მამაჩემი მინისტრი ყოფილიყო,
მაგრამ ყველა მინისტრი, ბოლოს სადღაც შორს გაიქცა,
მინდოდა მამაჩემი პოლიციელი ყოფილიყო,
მაგრამ ყველა სამართალდამცავი ან სხვისი ან საკუთარი იარაღიდან კვდება.
მინდოდა მამაჩემი პოეტი ყოფილიყო,
აეღო სხვადასხვა პრემია,
მაგრამ პოეზიაც პოზაა და კიდევ კარგი არ გახდა პოეტი.
მინდოდა მამაჩემი მეეზოვე ყოფილიყო,
ადრე გასულიყო სახლიდან და თავისუფლება მეგრძნო,
(სულ უცნაურად ჩაცმული მივიპარებოდი სკოლაში).
მინდოდა მამაჩემი ყაჩაღი ყოფილიყო,
ყველა ბავშვის სათამაშო ჩემთვის მოეტანა,
მაგრამ კიდევ კარგი, ყველა ყაჩაღი ან პოლიციელის,
ან კოლეგის იარაღით კვდება.
(თუ პოლიციელი თავისი იარაღით არ მოკვდა, რა თქმა უნდა).
მინდოდა მამაჩემი ტაქსის მძღოლი ყოფილიყო,
ყველგან უფასოდ წამიყვანდა,
მაგრამ ორი დიპლომი არ აღმოაჩნდა.
მინდოდა მამაჩემი პრეზიდენტი მაინც ყოფილიყო,
გვექნებოდა დიდი სახლი, რიყის და ნარიყალას ხედით,
თბილისობას უფასო მწვადები,
მაგრამ პრეზიდენტებიც გაიქცნენ და კიდევ კარგი...
მინდოდა მამაჩემი მილიარდერი ყოფილიყო,
მაგრამ ვერაფრით მოიპარა პირველი მილიონი,

მინდოდა მამაჩემი განსაკუთრებული ყოფილიყო,
განსაკუთრებულ ადგილას,
მაგრამ კიდევ კარგი,
ის ისეთია როგორიცაა,
ახლა ვხვდები, მინდოდა უბრალოდ მამაჩემი ყოფილიყო,
და ყველაზე კარგად ამ პროფესიას მოერგო.