ისინი სხედან ერთმანეთის პირისპირ
გაოფლილი აქვთ საფეთქლები და
საუბრობენ საკუთარ ცხოვრებაზე, საკუთრივ საერთო დღეებზე.
ისინი ცდილობენ ხელის ზურგებით შეხებას
- თითქოს არაგანგებ, თითქოს უსურვილოდ,  ვერ ნათქვამის სათქმელად
გაეცვალოთ ენები.
სვამენ თაფლიან ჩაის და თაფლიან არაყს და ჭამენ  თაფლიან თითებს.
ისინი ლაპარაკობენ ძალიან ხმამაღლა და  ახლოს მიაქვთ ერმანეთთან სახეები
დახუჭული აქვთ თვალები და როდის გათენდება არცერთმა არ იცის..
ისინი ემშვიდიბებიან ერთმანეთს, ასეთი დღე აქვთ - ხუთშაბათი.
ნათქვამიდან არ ნათქვამამდე აქვთ გაზომილი სიტყვები.
ხელის გულებით სურთ შეხება
მაგრამ გაოფლილი აქვთ და ცდილობენ ერთმანეთს მოერიდონ.

ჰუჰ..

ისინი  არ ლაპარაკობენ..
სხედან და ერთმანეთის ხელები უჭირავთ.
ხმამაღლა და ხარბად სუნთქავენ
აგვისტოს.
ყველაფერი ნათქვამი აქვთ და ამიტომ არიან ჩუმად.
ისინი ხვდებიან, რომ  ბოლო ხუთშაბათია როცა ასე ახლოს უსხედან ერთმანეთს.

ისინი სხედან ოთახში რომელიც აირჩიეს
არაფერს ამბობენ,
უჭირავთ ერთმანეთის ყბები და
თვალებში ფერის გამოცნობანას თამაშობენ.