ლურჯი პერანგი, ცისფერი მზერა,
და რაც ნაღდია  არ მითქვამს ჯერაც,
ის მეკითხება ამბავს ქარიშხლის,
ავანთებ ცეცხლსო, ლოგინს გაგიშლი.

ძვირფასო, ხედავ? ვიღაც მაღლიდან,
დღეს, თეთრ ყვავილებს თავზე გვაყრის და,
მიდი, გაშალე, გათბეს ღუმელიც,
უშენოდაც მაქვს გულში ღრუბელი.

***(Голубая кофта. Синие глаза)

Голубая кофта. Синие глаза.
Никакой я правды милой не сказал.
Милая спросила: «Крутит ли метель?
Затопить бы печку, постелить постель».
Я ответил милой: «Нынче с высоты
Кто-то осыпает белые цветы.
Затопи ты печку, постели постель,
У меня на сердце без тебя метель».