ნაწარმოებები


გამარჯვებას ვუსურვებთ გმირ უკრაინელ ხალხს რუს აგრესორზე.     * * *     დიდება უკრაინას !!! Сла́ва Украї́ні !!!

ავტორი: წერტილი.
ჟანრი: პოეზია
15 აპრილი, 2020


- ციკლიდან 'მედიტაციური ცეკვები - სიტყვებად' -მეორე ნაწილი

https://youtu.be/Vm3bXNT_te0

კვლავ შევიშალე წმინდანად და
თუკი შენც ,
განაგრძობ - შენს თავში ხტომას,
იცეკვე!

დღეს მთვარე ხუმრობის ხასიათზე იყო და
ადამიანზე ბევრი სასაცილო ისტორია მომიყვა.
მერე ჩემს სხეულს ვარსკვლავები შემოხვია და ჩვენ ვიცეკვეთ.

ცეკვაში - ნაჩურჩულებს
სიტყვებად დავღვრი.

მისმენ?....

იკისკისე - შენს ილუზიურ - ჩვენებებზე ადამიანო !

... მათ ჰგონიათ, რომ მოკვდებიან და შიშით - ერთ ამოსუნთქვასაც ვერ ახერხებენ, ჰაერს ფილტვებში იგუბებენ, წლებად ანაწილებენ - იზოგავენ, იმას რაც ულევია, რომ ეყოთ..

მკვდრადშობილთა სიცოცხლე.

როგორ მოკვდები ადამიანო, როცა საკუთარი დაბადებაც არ გახსოვს? -კისკისებდნენ ვარსკვლავები.

ვიცინოდით ჩვენ -
რადგანაც ჩვენ მხოლოდ - სიცოცხლე გვახსოვს,
მხოლოდ არსებობა -
მხოლოდ ახლა - ამწამს - ვსუნთქავთ.

ყველაზე უღრმესი უფსკრულებიდან ამოვარდნილ -
ენერგიას ვიხუტებ და
მისი არსებობის სიღრმეს -
სხეულით შევისრუტავ.

ჩემი არსებობა - დანაწილებულია ნებისმიერ არსში,
რამდენჯერაც არ უნდა - მოვკვდე -
იმდენჯერ ვიბადები და
ვიცინი ნებისმიერ - გამოვლინებაში.

ქარისგან ახმაურებულ ხეებად,
ფოთლების შრიალად და
ჩემს სიცილთან ერთად -
ვარსებობ .

ორისხეულის - სიყვარულად შერწყმულ არსებას -
თვითწარმოქმნადობის
აფეთქებად ვცეკვავთ.

ურთიედთამაპირისპირებელ ემოციებს ვაჯახებ და
ბოლო ხმაზე ვყვირი !

ნაწილაკებად დაშლილ ცნობიერებას -
მძივებად ავაწყობ.

შეხების ვნებად - ვერწყმი სიცარიელეს,
ვივსები - მზით და
მთვარე ისევ განაგრძობს ჩურჩულს.

შენ მზისა და მთვარის შვილი ხარ
ისინი - ერთმანეთს მარადიულად ერწყმიან,
შენ კი იბადები .

ტირილსა და სიცილში გაერთიანებული სამყარო,
გაკვირვებით შემოჰყურებს მის პირმშოს,
რომელიც სიყვარულის ანთებული თვალებით კისკისებს და
ბედნიერების სხივებს -
ბოლომდე ისრუტავს თავის არსში.

ვიკარგები და
მპოულობენ - ჩემი ერთდროს უიმედოდ მიმოპნეული მარგალიტები,
მაბრუნებენ არსში.

ჩვენ ყოველთვის აქ ვართ, შენ შეგიძლია მარადიულად
დანაწევრდე და
აეწყო.

სამყარო
თვითწარმოქმნადი ორგანიზმია
და ჩემივე თავის მშობელმა
კიდევ ერთხელ -
ამოვისუნთქე სიცილით -
აცეკვებულ სიგიჟედ.

მეცეკვე -
თუკი გსურს - სასაცილოდ არ გეყოს,
შენი მთელი ინტელექტუალური ნძრევები.

შენი ლოგიკური არგუმენტების - ნაკუწნაკუწ დაქუცმაცებით
ისევ გავერთობი.

და როცა ფიქრს დაიწყებ - ბუმ.

შემიძლია სიყვარულით მოგკლა,
შენივე - სიცოცხლისათვის.

და ისევ სასაცილოდ არ მყოფნის -
შეგრძნებებგამოცლილი - გასხივოსნება.

დაიკიდე -
დაიკიდე - მიზნებად მოხრჩობილი სურვილები და
აყროლებული განწყობები,
დაეკიდე
დაეკიდე
სამყაროს და ჩემთან ერთად -
აუხარხარდი არსებობას !

იტრიალე - დაუსრულებლად,
პლანეტებთან ერთად აცეკვდი
გადაბმულობად.

ბლაბლაბლაბალაააბლაააა -
სიცილით თუ მოვკვდი -
სიცოცხლეში
გადავსხვაფერდები.

შენი არსის ნაპრალებში -
შემომაჭყიტე -
სიყვარულად ვაპირებ დაღვრას.

მხოლოდ ახლა,
თუ - ამ წამს -
ყოფნა შეგიძლია.

თვალებსთუდახუჭავ-
შეიძლება - ცოტახნით შემოგახედო.

სხეულზე შემოხვეულ გველებად,
შხამიან სიყვარულად,
მენდე.

ხტუნვა ხტუნვით - არარაში მიმავალ შეშლილ წმინდანს,
სასაცილოდ არ ყოფნის
ეგზისტენციალური კრიზისებისგან ატირებული კაცუნები,
ოპა -
აბრაკადაბრა მეგობრებო,
პეპლებად იქეცით!

არარაში მყინავ სიცარიელეს,
გარდასახვის საიდუმლოს -ვუჩურჩულებ.

ბუმ -
შიშები ქრებიან ,
როცა იცი,
რომ შენი არსებობა -
ყოველთვის იკისკისებს გამთენიისას და
ძილისპურულზე იავნანას უმღერებს - ეულ მაძიებელს.

დიდ ბრჭყვიალა თვალებში,
ვარსკვლავური ნაპერწკლების - სითბოსგან გადამწვარ სულს -
ღმერთის ცრემლებად დაღვრილი სევდა - ეფერება.

ხელისჩაკიდებით
სამყაროს თუ შემოვირბენთ,
ვის აინტერესებს -
ფიქრის - რეალურობა?

თვალებში შემოხედვით გონებას გაგიქრობ - ვნებებად და
გაღიმებით - მეტყველების უნარს დაგიკარგავ - სიყვარულად.

ო ლა ლა -

შენ უკვე აქ ხარ!

და მე -

მიყ - ვარ - ხარ . :))


კომენტარები ილუსტრაციები რეცენზიები