მზეს აცილებდა მზესუმზირა დაბლა თავდახრით,
ყვითელი ფერი დაღვრილიყო მწვანე მინდორზე.
ერეკებოდნენ შინისაკენ მწყემსები ნახირს,
საღამო იდგა ბუნებისგან შექმნილ ტილოზე...
ჩიტების გუნდი მზესუმზირის მარცვლებს კენკავდა,
უსტვენდა სიო ბინდისპირულს, დღეს აცილებდა.
ჩიტებს ნისკარტით ჩამავალი სხივი ეკავათ,
გათენებასთან შეგებების გამოცდილებით...
ემზადებოდა მთვარე ღამე ნამგლის სალესად,
გაწოლილიყო მზე შუაგულ ხორბლის ყანაში.
თითქოს მზემ მიწას ბოლო სხივით მიუალერსა,
მოწითალო თუ მოყვითალო ფერთა თამაშით.