მე უკონტროლო სივრცეს გავხედნი,
ხორცი ვერ იღებს უცხო მეთანებს.
ჩვენი სიგიჟით და სითავხედით
დიდი ხანია ვცდილობთ ერთმანეთს...

ფრთაო, ნუ წუხარ, ჟანგი მემხრობა,
სულ სხვა ეკრანის უღვთო ცა მიყვარს.
ზეცა ძაბრივით ჩამოემხობა
და სითავხედე მაღლა წამიყვანს.

უცნაურობის ცაში გამიშვი,
ფრთაო, არასწორ ზეცას მიუხველ.
მსურს გადავაგდო ბნელში ბალიში
და მუცლის ღრუში დამკრას სიუხვემ.

ფრთაო, გიყურებს ჟანგი შიშიდან
მიწაზეც, ცაზეც, ყველგან შიში დევს.
ჭკნობას აჯობა ვარდმა ქვიშიდან
და ბალახივით წიწკნა სიმშვიდე.

ფრთაო, შეცდომილ თვალში მატირე,
რა საჭიროა მიწა მითხარი;
ფეხებს დავაგდებ როგორც კასტილებს
და გავფრინდები ცაში ნიფხავით!

( მე ბოროტების ალით ვკიაფობ )
მიწას ავაჭრი ერო სატევარს.
მე მოღალატე მქვია იაგო,
ცეცხლად ქცეული ჰეროსტრატე ვარ!

ფრთაო, მე შენი ნდომით ზეზე ვარ,
ფრთაო, ედემში ევას ევაშლე.
ყველა დუმილის მომიზეზე ვარ
და ყველა ტკივილს უნდა შევაშრე.

ფრთაო, ამზიდე ცაში ნიფხავით,
სიმშვიდე ფანტავს გონებას ავსულს.
ნაჩვევ სიშორეს ისე მივბღავი
გადასახლება საწოლში არ მსურს.

ვაშლის ჩირები ედემს უსწრებენ,
ფრთაო იცოდე; მტერი ტორია.
არ დაატყვევო ტვინებს უსწრებელს
ჩემი სიმშვიდის ტერიტორია!

ცამ სისადავე სულს დაუკავა,
ხორცს ამოვიცვამ როგორც ბახილებს.
ფრთაო, მიწაში ვაშლის კურკა ვარ
სიკვდილი მინდა! მზად ვარ სახილედ.

მე უკონტროლო სივრცეს გავხედნი,
ხორცი ვერ იღებს უცხო მეთანებს.
ჩვენი სიგიჟით და სითავხედით
დიდი ხანია ვცდილობთ ერთმანეთს!

მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2020 წ.