ახლა სიცივეს ერკინები, ხელი გაქვს მძიმე,
უროსაც თუ დრეკ დაისვენოს უნდა მარჯვენამ.
არაფრისმთქმელი დასვენება შენ ვერ ისწავლე,
იცოდი მხოლოდ უთქმელობა, გულის გასარკვა.
ნაყინულარი ზამბაზები გეწყო თვალებზე,
ნაზი ამბორი გიამბობდა ჩემზე სიყვარულს.
დახურულ გულში სიხარული რომც შეგძლებოდა,
მარტო ქაოსის ენერგიას როგორ დათმობდი.