გიგრძვნია ღვინო როგორ აწვება საფეთქლებს მფეთქავს
და გაზაფხული ზამთრის დღეებს სიცივეს პარავს?
ჰაშიშის ბოლი მკერდთან რომ სკდება და სხეულს ფარავს,
ისე მომედო სხივების ალი კვირტებს რომ ხეთქავს.

გამსკდარმა კვირტმა მოუტანა სულს აღტყინება,
ცხელი შეხება დემონური კრძალვით აღსავსე.
წყაროსთან მისულ, თვალებგანაბულ შველს მიგამსგავსე,
წყლის დალევისას სატრფოს წყურვილი რომ ეტკინება.

გიგრძვნია სისხლი, ანგელოზო, სისხლი გიგრძვნია?
ის თბილი სისხლი, წვეთობით რომ გეღვრება მკერდზე?
გინახავს დედა შვილმკვდარი და გამწყრალი ღმერთზე?

დამარცხებულის ჩუმი კვნესა შენც ხომ გიცვნია?!
ჩვილი ბავშვი რომ შესცქერს დედას ურძეო კერტზე,
ისე გაზაფხულს შევხვდე უშენოდ არ შემიძლია!