(ნახევრადიუმორესკა)
                           
                              ეს ღრუბელი ბატკანსა  ჰგავს,
                              ის ღრუბელი - ერკემალს…
                              ნახე, ღრუბლის რუხ ქარავანს,
                              ვიღაც მიერეკება.
                              ზეცას ფერი აუჭრელდა,
                              არსად  მნათიც  არა ჩანს…
                              ალვას ტანზე  უფრიალებს
                              ნიავ-ქარის ფარაჯა.
                              ის ღრუბელი  პინგვინია,
                              ეს ღრუბელი- სელაპი…
                              იქ, რო მოჩანს, ნეტა რაა?-
                              ვეღარ ვარჩევ ვერაფრით…
                              ის ღრუბელი დათვი არი,
                              ეს ღრუბელი - მარტორქა…
                              და ის ფთილა, რომ მიყურებს,
                              თავს მაგონებს რატომღაც…
                              ჩემი ფიქრიც გაიფანტა,
                              ირგვლივ ღრუბლის ქულებად…
                              ქარიც უფრო აწრიალდა,
                              მგონი ცაც იქუფრება.
                              მეუბნები: ,,რაზე ფიქრობ?-
                              სევდა აღარ მანახო…’’
                              -,,ნახე, ღრუბლის თეთრი რაში,
                              ცის მინდორზე ბალახობს’’…
                              -,,მალე უნდა ჩაიწერო,
                              რასაც ღმერთი გკარნახობს…’’
                              ის ღრუბელი ბატკანსა ჰგავს,
                              ეს ღრუბელი - ერკემალს…
                              სადღაც ღრუბლის რუხ ქარავანს,
                              ვიღაც მიერეკება…