სული სავსეა სნეულ სვეტებით,
სევდანარევთა სიტყვათა სეტყვა...
უსასრულოდ და სამარადისოდ
სიცოცხლეს სწამლავს უსრული სევდა.


სხვა ვერასოდეს სცნობს ამ საუბარს,
გაარჩევს სასრულს და საწყისს მისას,
სურნელს საამო სახესხვაობის,
დღეს სინანულის დასასრულისას...


სასიამოვნო სიამეს სულის,
შემოსილს სამგზის სასურველ სიმად.
საწყისს დღეს ისევ სხვა სიყვარულის
და ასრულებულს სასურველს სიზმარს...


სრული სიამე მოიცავს სხეულს,
სრული სიჩუმით ის ისულდგმულებს...
ესალბუნება მის სუნთქვით სნეულს,
ზესიამაყით დასერილ სულებს...